Evaluation of the structures of the optic nerve and chiasm in patients with skull base tumors using high-resolution MRI

این مطالعه به بررسی اثربخشی روش‌های تصویربرداری در تشخیص آتروفی عصب بینایی (ONA) و کیاسما در بیماران مبتلا به نوروپاتی بینایی فشاری ناشی از تومورهای ناحیه کیاسما-سلا (CSR) پرداخته است. هدف اصلی این تحقیق، ارزیابی قابلیت روش‌های رادیولوژیک در شناسایی آتروفی عصب بینایی و کیاسما و پیش‌بینی نتایج بینایی پس از درمان در این بیماران بود.

مطالعه شامل ۵۰ بیمار (۱۰۰ چشم) بود که بین سال‌های ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۳ در انستیتوی جراحی مغز و اعصاب A.P. Romodanov اوکراین درمان شدند. بیماران به دو گروه تقسیم شدند: گروه اول شامل ۲۶ بیمار با بهبود عملکرد بینایی پس از درمان و گروه دوم شامل ۲۴ بیمار بدون بهبود عملکرد بینایی.

برای بررسی، از MRI با دقت بالا (۱.۵ و ۳.۰ تسلا) استفاده شد و قطر بخش‌های داخل اربیتی و داخل جمجمه‌ای عصب بینایی و ابعاد کیاسما اندازه‌گیری گردید. همان گونه که در تصویر مشخص است روش اندازه‌گیری قطر عصب بینایی با استفاده از MRI مغز (تصویر آگزیال T1) شامل دو بخش است: A) بخش داخل اربیتی (intraorbital) که عصب بینایی درون حفره چشم را پوشش می‌دهد و B) بخش داخل جمجمه‌ای (intracranial) که عصب بینایی را در مسیر عبور آن از جمجمه نشان می‌دهد.

نتایج نشان داد که در گروه دوم، قطر عصب بینایی در بخش داخل جمجمه‌ای به‌طور معناداری کمتر از گروه اول بود (۲.۳۱±۰.۲۶ میلی‌متر در مقابل ۲.۹۷±۰.۲۰ میلی‌متر). همچنین عرض کیاسما نیز در این گروه کاهش قابل‌توجهی داشت (۱۱.۳۹±۰.۳۱ میلی‌متر در مقابل ۱۳.۶۹±۰.۵۷ میلی‌متر).

این کاهش نشان‌دهنده تغییرات آتروفیک غیرقابل بازگشت در عصب بینایی و کیاسما بود که می‌تواند برای پیش‌بینی نتایج بینایی بیماران مورد استفاده قرار گیرد.

به‌طور کلی، MRI با وضوح بالا ابزاری کارآمد برای شناسایی آتروفی عصب بینایی و پیش‌بینی نتایج درمانی در بیماران مبتلا به تومورهای CSR است. این مطالعه پیشنهاد می‌کند که قطر عصب بینایی ≤۲.۳۱ میلی‌متر و عرض کیاسما ≤۱۱.۳۹ میلی‌متر به‌عنوان شاخص‌هایی برای پیش‌بینی نتایج بینایی در نظر گرفته شوند.

لینک اصلی مقاله

گردآورنده: شیوا شاداب