ویژگیهای تصویربرداری و مدیریت ضایعات کبدی کانونی ۲
ضایعات بدخیم کبدی و مدیریت آنها:
در میان ضایعات بدخیم کبد، کارسینوم هپاتوسلولار (HCC) شایعترین نوع سرطان اولیه کبد است که اغلب در بیماران مبتلا به سیروز یا عفونت مزمن ویروسی کبد دیده میشود. در تصویربرداری CT و MRI، HCC بهعنوان ضایعهای با افزایش جذب ماده حاجب در فاز شریانی و شستشوی سریع در فاز وریدی پورتال شناخته میشود. سیستم LI-RADS برای طبقهبندی این ضایعات و تعیین احتمال بدخیمی آنها استفاده میشود.
مدیریت و درمان ضایعات کبدی:
مدیریت ضایعات کبدی بسته به ماهیت آنها متفاوت است. ضایعات خوشخیم کوچک معمولاً نیازی به پیگیری یا درمان ندارند، اما در مواردی که مشکوک به بدخیمی باشند، MRI یا CT چند مرحلهای توصیه میشود. در مورد HCC، گزینههای درمانی شامل جراحی، فرسایش با امواج رادیویی (RFA)، شیمیدرمانی داخل شریانی (TACE) و پیوند کبد هستند. همچنین، کیستهای هیداتیک کبدی که ناشی از آلودگی انگلی به اکینوکوکوس گرانولوزوس هستند، بسته به مرحله بیماری با درمان دارویی (آلبندازول)، تخلیه از راه پوست (PAIR) یا جراحی مدیریت میشوند.
در نهایت، پیشرفتهای تصویربرداری در تشخیص دقیق ضایعات کبدی نقش مهمی ایفا کرده و به کاهش نیاز به روشهای تهاجمی مانند بیوپسی کمک کرده است. MRI با استفاده از مواد حاجب اختصاصی کبدی یکی از روشهای بسیار مؤثر در تشخیص و دستهبندی این ضایعات محسوب میشود. بهرهگیری از سیستمهایی مانند LI-RADS و راهنماهای بالینی از جمله ACR، ACG و AASLD به بهبود روند مدیریت بیماران مبتلا به ضایعات کبدی کمک شایانی کرده است. توصیه نهایی این است که برای بررسی دقیقتر ضایعات کبدی، تصویربرداری چند مرحلهای CT یا MRI با ماده حاجب بهترین گزینه است.
گـردآورنـده: امیرمحمد اسماعیلیان
مایل به ثبت دیدگاه هستید؟