آنتونیو اگاش مونیش
آنتونیو اگاش مونیش (António Egas Moniz)، پزشک، عصبشناس و سیاستمدار پرتغالی بود که بهعنوان یکی از بنیانگذاران روانجراحی مدرن شناخته میشود. او در ۲۹ نوامبر ۱۸۷۴ در آوانکا، پرتغال متولد شد و در ۱۳ دسامبر ۱۹۵۵ در لیسبون درگذشت.
مونیش تحصیلات پزشکی خود را در دانشگاه کویمبرا به پایان رساند و در سال ۱۹۱۱ بهعنوان استاد نورولوژی در دانشگاه لیسبون منصوب شد. او در سال ۱۹۲۷ روش آنژیوگرافی مغزی را توسعه داد که امکان مشاهده عروق خونی مغز از طریق تزریق مواد حاجب به شریان کاروتید و تصویربرداری با اشعه ایکس را فراهم میکرد. این روش به تشخیص تومورها، آنوریسمها و سایر ناهنجاریهای مغزی کمک شایانی کرد.
در دهه ۱۹۳۰، مونیش روش لئوکوتومی پیشپیشانی (که بعدها به نام لوبوتومی شناخته شد) را برای درمان برخی اختلالات روانی شدید معرفی کرد. این روش شامل قطع ارتباط بین لوب پیشپیشانی مغز و سایر بخشها بود. در آن زمان، این روش بهعنوان پیشرفتی بزرگ در درمان روانپریشیها تلقی میشد و مونیش در سال ۱۹۴۹ بهطور مشترک با والتر هس، جایزه نوبل فیزیولوژی یا پزشکی را برای این کشف دریافت کرد.
مونیش علاوه بر فعالیتهای علمی، در عرصه سیاست نیز فعال بود. او در سال ۱۹۱۸ بهعنوان وزیر امور خارجه پرتغال خدمت کرد و همچنین بهعنوان سفیر این کشور در اسپانیا منصوب شد. در زمینه ادبیات نیز آثار متعددی از جمله «اعترافات یک پژوهشگر علمی» و نقدهایی درباره ادبیات پرتغالی منتشر کرد.
خانه محل تولد مونیش در آوانکا به موزهای تبدیل شده است که آثار هنری، دستنوشتهها و ابزارهای علمی او را به نمایش میگذارد. این موزه بهعنوان میراث فرهنگی پرتغال شناخته میشود و به علاقهمندان به تاریخ پزشکی و هنر فرصت بازدید از زندگی و دستاوردهای این دانشمند برجسته را میدهد.
گـردآورنـده: کیانا کاووسی
مایل به ثبت دیدگاه هستید؟