لنفوم آناپلاستیک سلول بزرگ مرتبط با ایمپلنت پستان (BIA-ALCL) چیست؟

BIA-ALCL
BIA-ALCL نوعی لنفوم نادر از سلول‌های T محیطی است که در بافت اطراف ایمپلنت‌های پستانی — نه در بافت خود پستان — ایجاد می‌شود. این بیماری معمولاً سال‌ها پس از کاشت ایمپلنت با علایم زیر بروز می یابد
تجمع مایع (سرومای اطراف ایمپلنت)
تورم موضعی
توده‌ی قابل لمس
بزرگ‌شدن غدد لنفاوی (معمولاً زیربغلی)

پاتوفیزیولوژی:
علت دقیق بیماری هنوز به‌طور کامل مشخص نیست، اما چندین عامل با هم در بروز آن نقش دارند:
1.پاسخ التهابی مزمن نسبت به سطح زبر ایمپلنت
2.رشد بیوفیلم‌های باکتریایی بر روی ایمپلنت
3.زمینه‌ی ژنتیکی مستعد در فرد (مانند جهش در مسیر JAK/STAT)
تقریباً تمامی موارد BIA-ALCL با ایمپلنت‌های سطح زبر (textured) مرتبط بوده‌اند. هیچ شواهد معناداری از ارتباط بین ایمپلنت‌های سطح صاف و این بیماری وجود ندارد.

تشخیص و روش‌های تصویربرداری:
برای تشخیص این بیماری، از روش‌های تصویربرداری گوناگون استفاده می‌شود:
ماموگرافی: ممکن است عدم تقارن یا تغییر شکل ایمپلنت را نشان دهد.
تصویر ماموگرافی به‌صورت  (مدیولاترال ابلیک) نشان می‌دهد:
غدد لنفاوی زیربغلی چندگانه بزرگ شده تا اندازه‌ی ۳٫۷ سانتی‌متر (*)
و عدم تقارن در امتداد سطح جلویی یک ایمپلنت سالین پشت‌عضلانی سالم (→)a
سونوگرافی: تجمع مایع اطراف ایمپلنت را تشخیص می‌دهد.
تصویر سونوگرافی تشخیصی هدفمند:
تجمع مایع بزرگی را در ناحیه‌ی پایین داخلی ایمپلنت نشان می‌دهد،
که با عدم تقارن دیده‌شده در ماموگرافی مطابقت دارد.b

MRI: بررسی ضخامت کپسول، توده، درگیری پوست و غدد لنفاوی.

تصویر MRI پستان:
ضخیم‌شدن غیرطبیعی پوست با توده‌ی مشکوک و ناحیه‌ای از افزایش سیگنال بدون توده (nonmass enhancement)
در بخش میانی پستان بازسازی‌شده‌ی سمت راست را نشان می‌دهد (→)
و بزرگ‌شدن گسترده‌ی غدد لنفاوی زیربغلی سمت راست نیز دیده می‌شود (▲).c
PET/CT: برای تعیین مرحله‌ی بیماری و ارزیابی پاسخ به درمان استفاده می‌شود.
تشخیص نهایی از طریق آسپیراسیون مایع یا بیوپسی کپسول ایمپلنت و بررسی بافت‌شناسی (ایمونوهیستوشیمی با نشانگرهایی مانند CD30 مثبت و ALK منفی) انجام می‌شود.
تصاویر PET/CT:
(D) چندین توده لوبوله با جذب بالای FDG (→) که اطراف ناحیه‌ای از تجمع مایع با جذب پایین قرار دارند.
(E) درگیری شدید غدد لنفاوی با جذب زیاد FDG (→) نیز مشخص است(D&E)

درمان و پیش‌آگهی
در مراحل اولیه، بیماری با برداشتن کامل ایمپلنت و کپسول اطراف آن (en bloc resection) معمولاً قابل درمان است.
در موارد پیشرفته (درگیری غدد لنفاوی یا انتشار سیستمیک)، از:
شیمی‌درمانی (مانند CHOP)
درمان هدفمند (مانند Brentuximab Vedotin)
رادیوتراپی (در برخی موارد) استفاده می‌شود.
تشخیص زودهنگام با پیش‌آگهی بهتر همراه است؛ در حالی که تشخیص دیرهنگام ممکن است نیاز به درمان‌های تهاجمی داشته باشد.

نمونه‌ی بالینی ارائه‌شده
زن ۵۹ ساله‌ای با سابقه‌ی ایمپلنت دوطرفه پستان، با علائم زیر مراجعه کرد:
توده‌ی جدید در پستان راست
تجمع مایع اطراف ایمپلنت در سونوگرافی
ضخیم‌شدن پوست و توده مشکوک در MRI
درگیری گسترده غدد لنفاوی و توده‌های پرجذب FDG در PET/CT

گـردآورنـده: شیوا شاداب