چارلز تئودور داتِر
چارلز تئودور داتِر در ۱۴ ژوئن ۱۹۲۰ به دنیا آمد و در ۱۵ فوریه ۱۹۸۵ درگذشت. او پزشک رادیولوژیست آمریکایی بود که پایهگذار رشتهٔ رادیولوژی مداخلهای بهشمار میرود و بهخاطر معرفی تکنیکهای نوآورانهٔ تشخیصی و درمانی در عروق مشهور شد.
داتِر پس از گذراندن دورهٔ لیسانس در دانشگاه دوک و دریافت مدرک پزشکی از کورنل، بستر تحقیق و آموزش خود را در دانشگاه علوم پزشکی اورگن (OHSU) تثبیت کرد و برای بیش از سه دهه (از اوایل دههٔ ۱۹۵۰ تا زمان مرگش) ریاست بخش رادیولوژی تشخیصی آن دانشگاه را بر عهده داشت. بخش/موسسهای که به پاس خدمات او بعدها به نام «Dotter Interventional Institute» شناخته شد.
مهمترین و تأثیرگذارترین سهم داتِر در پزشکی، توسعهٔ مفهوم و اجرای نخستین «آنژیوپلاستی ترانسلومینال» (پِرکوتانئوس ترانسلومینال آنژیوپلاستی، PTA) در ۱۶ ژانویهٔ ۱۹۶۴ بود: با استفاده از هدایت سیم و کاتترهای هممرکز، یک تنگی موضعی شریان محیطی را باز کرد و از قطع عضو بیمار جلوگیری نمود. علاوه بر آن، وی در توسعهٔ ابزارهای کاتتر، ایدهٔ کاتتر-تحویل استنت و تکنیکهایی مانند بیوپسی ترانسژوگولار کبد نقش داشت. نوآوریها و گزارشهای او محور پیدایش رشتهٔ رادیولوژی مداخلهای شدند.
میراث داتِر هماکنون در نامگذاری سخنرانیها و مؤسساتی که به پیشرفت رادیولوژی مداخلهای اختصاص دارند دیده میشود؛ مثلاً سخنرانی سالانهٔ «Dr. Charles T. Dotter Lecture» در انجمن رادیولوژی مداخلهای (SIR) و مؤسسهٔ Dotter در OHSU که به آموزش و پژوهش در این حوزه اختصاص یافتهاند. او بهطور گسترده «پدر رادیولوژی مداخلهای» خوانده میشود.
گـردآورنـده: سینا پرکاووش
مایل به ثبت دیدگاه هستید؟